Stemtechniek 2

Vandaag vond de tweede sessie van stemtechniek plaats in Mechelen. 

We begonnen de workshop met het herhalen van de geleerde technieken van de vorige week.

Vandaag lag de nadruk meer op spreken voor een grote groep en stemgebruik tijdens het zingen. 

Nadat we wat uitleg kregen over het zogenaamde "grote mechanisme" (buikademhaling, mond goed openen, articulatie naar voren richten, voldoende resoneren), was het tijd om over te gaan tot actie.

We werden ingedeeld in kleine groepjes en kregen een kaartje met daarop een onderwerp. De bedoeling was dat we een kort stukje "improviseerden" rond dit onderwerp en dit dan voorstelden aan de andere cursisten. Uiteraard moesten we niet alleen rekening houden met de inhoud, maar ook met de manier waarop we onze stem, mimiek en heel ons lichaam zouden inzetten opdat iedereen ons goed zou begrijpen.

Met een klein hartje bracht iedereen zijn mini-voorstelling. Omdat we ons nog zo moesten concentreren op alle technieken, kwam het geheel soms een beetje kunstmatig over. Dit zorgde echter wel voor de nodige hilariteit.

Als afsluiter kregen we nog enkele concrete tips mee om met leerlingen te zingen, zonder de stem te misbruiken.

Voorbeelden: op voorhand een signaal afspreken waarop het stil moet zijn, de leerlingen laten rechtstaan tijdens het zingen: dit voor een betere ademsteun, de stem even opwarmen voor een zangles, ...

We brachten deze tips ook in de praktijk: we kregen enkele leuke oefeningen om onze stem op te warmen en onze articulatie-organen te ontspannen.

Daarna zongen we enkele eenvoudige kinderliedjes, waarbij we ons moesten focussen op de ademhaling en de articulatie.

Assepoester, het tamelijk ware verhaal

Zaterdag 4 januari trok ik richting Capitool in Gent voor de musical "Assepoester, het tamelijk ware verhaal", in een regie van Stany Crets.

Ik kreeg de tickets cadeau voor mijn verjaardag en was dus al meer dan een maand aan het aftellen.

Sinds jaren ben ik een grote liefhebber van musical en mijn verwachtingen waren dan ook hoog gespannen.

Al na vijf minuten wist ik dat deze musical alles behalve "traditioneel" zou zijn, maar dit was zeker niet negatief! De vele knipogen en dubbelzinnigheden maakten de musical ook voor volwassenen heel grappig. 

De spetterende cast, prachtige decors en natuurlijk het geweldige zangtalent van de acteurs zorgden voor een onvergetelijke avond! 

Zelfs mijn vriend, die doorgaans geen musicalfanaat is, moest toegeven dat hij de voorstelling écht goed vond!

Ik beleefde in elk geval een fantastische avond!

Ben je benieuwd naar de musical? Bekijk hier de trailer:

Kerstconcert Clari Cantus en Clari Cantuli

Dit weekend trok ik richting Zaventem om naar het kerstconcert van kinderkoor Clari Cantuli en jeugdkoor Clari Cantus te luisteren.
Het optreden ging door in de Sint-Martinuskerk, wat meteen voor een mooi decor zorgde.

Het kinder- en jeugdkoor wisselde elkaar af en enkele liedjes werden samen gezongen. 
Verschillende kerstliederen passeerden de revue: traditionele liedjes, moderne liedjes, liederen in het Oud-Nederlands, in het Latijns en zelfs in het Zweeds!

Het optreden, dat in totaal een dik uur duurde, vloog voorbij. Het kinderkoor begeleidde sommige van hun liedjes met instrumenten of handengeklap, het jeugdkoor zorgde voor een heus "surround system" door zich rond het publiek te verspreiden, ...

Aan alle zangers (en in het bijzonder aan mijn vriendin Laura die meezong): een dikke proficiat, keep up the good work!

Workshop kidshiphop

 
Op woensdag 4 december volgde ik de workshop kidshiphop in Mechelen, aan de Thomas More hogeschool.
Na de kennismaking en opwarming leerde Chantal Bols, dansleerkracht van de dansschool 'Wannadance', ons een eerste dans aan. Deze eerste dans was bruikbaar voor de eerste graad en dus nog eenvoudig onder de knie te krijgen.
Nadat we het dansje op 'Undercover'  van Djumbo enkele keren dansten, overliepen we de uitgebreide dansbeschrijving en kregen we de kans om vragen te stellen.

Dan was het tijd voor een dans voor de derde graad, op 'Work this out' van Highschool Musical. Deze dans bevatte al moeilijkere passen en hier moesten we al wat meer uit onze pijp komen! Opnieuw oefenden we de dans enkele keren in en overliepen we de dansbeschrijving.

Na een korte pauze gingen we verder met een dans voor de tweede graad op 'I like to move it', in de versie van de film Madagascar.
Na de moeilijke dans van de derde graad, was dit weer een verademing :-)
Een leuke dans, die ik zeker eens wil uitproberen in de praktijk!

Ten slotte leerden we nog een discodansje aan, op 'Studio 54' van Ch!pz.
Een leuke afsluiter van een leerrijke en best vermoeiende namiddag.

Trashbeatz!

Op 12 oktober trok ik samen met enkele medestudenten naar Gent voor de workshop Trashbeatz, georganiseerd door Wisper.
De lesgever van dienst was Sven Verschuere, leraar percussie bij Tambor en zelf actief bij Trashbeatz.
Het doel van de les was het volgende: ritmes spelen en een eigen 'nummer' in elkaar boksen met niets meer of niets minder dan... afval!
Potten, pannen, bidons, emmers, blikken, stoelen, ... kortom àlles kon worden gebruikt.

Nadat we waren opgewarmd (en dit mag je heel letterlijk nemen, van 10 minuten "drummen" krijg je het behoorlijk warm!) en ons ritmegevoel hadden aangescherpt, mochten we experimenteren met de verschillende "instrumenten" en hun geluiden.

De meer ervaren percussionisten waagden zich af en toe aan een jamsessie, ik hield het bij de ritmes die we eerder in de workshop aanleerden.

Op het einde van de namiddag kozen we elk een instrument uit en stelden we een "nummer" samen. Het vergde enige oefening, maar we slaagden er uiteindelijk in om een leuk ritme te spelen, elk met zijn eigen afval-instrument.
Na drie uur was het welletjes en waren mijn oren dringend toe aan wat stilte :-)

Jongen toch...

Op woensdag 9 oktober kwam Raf Walschaerts zijn nieuwste show "jongen toch" voorstellen in het museumtheater in Sint-Niklaas.
Ik kende Raf  Walschaerts van het cabaret duo "Kommil Foo" en was al een grote fan van zijn hese stem en manier van spelen en vertellen.
Aangezien het een try-out was, was het een kleine zaal en een beperkt publiek, wat meteen voor een heel intieme en persoonlijke sfeer zorgde.

Tijdens de voorstelling vertelt Raf over zijn ouderlijke huis, waar nu een bevriend koppel in woont. De vrouw van het koppel is een vroegere liefde van hem, waardoor hij niet veel van de man moet weten.
Hij wordt uitgenodigd voor een etentje en terwijl hij in zijn vroegere huis zit en er allerlei herinneringen naar boven komen, belt er een jonge man uit Syrië aan.
Hij wordt ook uitgenodigd voor het etentje en de gesprekken die volgen zijn eigenlijk niet echt na te vertellen.
Er worden sprongen gemaakt van vroeger naar nu, van realiteit naar hypothetisch, ...
Af en toe wordt het verhaal onderbroken door een liedje, steeds vol emoties en enkel begeleid door een gitaar.

Als afsluiter nog een mopje uit de show:

Een Indiër wil met zijn olifant de grens naar Pakistan oversteken. De Pakistaanse douanier houdt de man tegen en zegt: "sorry meneer, u mag de grens niet over met uw olifant."

De Indiër gaat terug, neemt een boterham, smeert er boter op en kleeft deze op de kop van de olifant. Daarna kleeft hij een boterham op het achterste van de olifant en zo keert hij terug naar de grens.

Opnieuw zegt de Pakistaanse douanier: "Meneer, ik zei toch dat u de grens niet over mag met uw olifant."
Daarop antwoordt de Indiër: "Ik mag toch wel tussen mijn boterham leggen wat ik wil zeker?!"