Stemtechniek 2

Vandaag vond de tweede sessie van stemtechniek plaats in Mechelen. 

We begonnen de workshop met het herhalen van de geleerde technieken van de vorige week.

Vandaag lag de nadruk meer op spreken voor een grote groep en stemgebruik tijdens het zingen. 

Nadat we wat uitleg kregen over het zogenaamde "grote mechanisme" (buikademhaling, mond goed openen, articulatie naar voren richten, voldoende resoneren), was het tijd om over te gaan tot actie.

We werden ingedeeld in kleine groepjes en kregen een kaartje met daarop een onderwerp. De bedoeling was dat we een kort stukje "improviseerden" rond dit onderwerp en dit dan voorstelden aan de andere cursisten. Uiteraard moesten we niet alleen rekening houden met de inhoud, maar ook met de manier waarop we onze stem, mimiek en heel ons lichaam zouden inzetten opdat iedereen ons goed zou begrijpen.

Met een klein hartje bracht iedereen zijn mini-voorstelling. Omdat we ons nog zo moesten concentreren op alle technieken, kwam het geheel soms een beetje kunstmatig over. Dit zorgde echter wel voor de nodige hilariteit.

Als afsluiter kregen we nog enkele concrete tips mee om met leerlingen te zingen, zonder de stem te misbruiken.

Voorbeelden: op voorhand een signaal afspreken waarop het stil moet zijn, de leerlingen laten rechtstaan tijdens het zingen: dit voor een betere ademsteun, de stem even opwarmen voor een zangles, ...

We brachten deze tips ook in de praktijk: we kregen enkele leuke oefeningen om onze stem op te warmen en onze articulatie-organen te ontspannen.

Daarna zongen we enkele eenvoudige kinderliedjes, waarbij we ons moesten focussen op de ademhaling en de articulatie.

Stemtechniek 1

Als leerkracht praat je de hele dag door, vertel je verhalen, zing je liedjes en nog zo veel meer. Dat onze stem het dan soms niet houdt, is niet verwonderlijk.

Daarom besloot ik om 2 zaterdagvoormiddagen de workshop "stemtechniek" te volgen in Mechelen bij Vormingplus.

De lesgeefster was een erg jong meisje, Carmien Michels, met bakken ervaring. Van haar konden we dus allemaal veel bijleren!

Tijdens de eerste workshop (11/01) leerden we heel wat technieken om de stem correct te gebruiken.

We leerden onze stem te ondersteunen door onze buik te laten meebewegen, onze mond goed te openen tijdens het praten en voldoende resonantie in te zetten tijdens het spreken. Alles werd ons voorgetoond en aangeleerd.

Daarna oefenden we deze technieken in door middel van een "drama"-activiteit.

We kregen een verhaal dat we expressief moesten voorlezen aan de groep, zonder daarbij onze stem te misbruiken.

Uiteraard mochten we dit eerst voorbereiden en kregen we achteraf nog een boel werkpunten mee.

Assepoester, het tamelijk ware verhaal

Zaterdag 4 januari trok ik richting Capitool in Gent voor de musical "Assepoester, het tamelijk ware verhaal", in een regie van Stany Crets.

Ik kreeg de tickets cadeau voor mijn verjaardag en was dus al meer dan een maand aan het aftellen.

Sinds jaren ben ik een grote liefhebber van musical en mijn verwachtingen waren dan ook hoog gespannen.

Al na vijf minuten wist ik dat deze musical alles behalve "traditioneel" zou zijn, maar dit was zeker niet negatief! De vele knipogen en dubbelzinnigheden maakten de musical ook voor volwassenen heel grappig. 

De spetterende cast, prachtige decors en natuurlijk het geweldige zangtalent van de acteurs zorgden voor een onvergetelijke avond! 

Zelfs mijn vriend, die doorgaans geen musicalfanaat is, moest toegeven dat hij de voorstelling écht goed vond!

Ik beleefde in elk geval een fantastische avond!

Ben je benieuwd naar de musical? Bekijk hier de trailer:

Een huis vol dromen

Gisteren ging ik naar de toneelvoorstelling "Een huis vol dromen", van toneelgezelschap 't Kelderken uit Kemzeke.
Hoewel ik al drie jaar in Kemzeke woon, had ik nog geen enkele voorstelling gezien van dit gezelschap.

"Een huis vol dromen" speelt zich af in een psychiatrische instelling. Op een dag komt er een nieuwe verpleger, Gene, die vol frisse ideeën zit en de patiënten met respect behandelt.

Jammer genoeg wordt de frisse wind die Gene wil laten waaien in de instelling niet in dank afgenomen door Norma, de verpleegster die al jaren op de afdeling werkt. Dit resulteert in constant geruzie tussen Norma en Gene.

Op een dag ontdekt Filip, een van de patiënten, dat er iets ongepasts gebeurd is tussen de dokter en Sally, een jong meisje dat ook in de instelling zit. Alleen... Filip kan/wil niet praten en dus duurt het een tijdje vooraleer Gene en de andere patiënten doorhebben wat er aan de hand is.

Om Sally, die na de gebeurtenissen zelfmoord heeft gepleegd, te 'wreken', besluiten de patiënten en Gene om zelf voor gerechtigheid te zorgen...

Mobile

Afgelopen zaterdag (3/11) ging ik met Mieke naar de voorstelling "Mobile" van Cie Chabatz d'Entrar in CC Ter Vesten in Beveren.

Drie mannen die met wat houten balken, een houten ladder en enkele gadgets meer dan een uur lang acrobatische toeren uithalen en een volle zaal kinderen entertainen. Er werd meerdere keren luidkeels gelachen met de gekke stoten die de drie Franse mannen uithaalden.

Jongen toch...

Op woensdag 9 oktober kwam Raf Walschaerts zijn nieuwste show "jongen toch" voorstellen in het museumtheater in Sint-Niklaas.
Ik kende Raf  Walschaerts van het cabaret duo "Kommil Foo" en was al een grote fan van zijn hese stem en manier van spelen en vertellen.
Aangezien het een try-out was, was het een kleine zaal en een beperkt publiek, wat meteen voor een heel intieme en persoonlijke sfeer zorgde.

Tijdens de voorstelling vertelt Raf over zijn ouderlijke huis, waar nu een bevriend koppel in woont. De vrouw van het koppel is een vroegere liefde van hem, waardoor hij niet veel van de man moet weten.
Hij wordt uitgenodigd voor een etentje en terwijl hij in zijn vroegere huis zit en er allerlei herinneringen naar boven komen, belt er een jonge man uit Syrië aan.
Hij wordt ook uitgenodigd voor het etentje en de gesprekken die volgen zijn eigenlijk niet echt na te vertellen.
Er worden sprongen gemaakt van vroeger naar nu, van realiteit naar hypothetisch, ...
Af en toe wordt het verhaal onderbroken door een liedje, steeds vol emoties en enkel begeleid door een gitaar.

Als afsluiter nog een mopje uit de show:

Een Indiër wil met zijn olifant de grens naar Pakistan oversteken. De Pakistaanse douanier houdt de man tegen en zegt: "sorry meneer, u mag de grens niet over met uw olifant."

De Indiër gaat terug, neemt een boterham, smeert er boter op en kleeft deze op de kop van de olifant. Daarna kleeft hij een boterham op het achterste van de olifant en zo keert hij terug naar de grens.

Opnieuw zegt de Pakistaanse douanier: "Meneer, ik zei toch dat u de grens niet over mag met uw olifant."
Daarop antwoordt de Indiër: "Ik mag toch wel tussen mijn boterham leggen wat ik wil zeker?!"